Kohlert Model 1930 (Частка II)
Корак на шыйцы выглядаў сціснутым, з-за чаго муштук боўтаўся, калі быў надзеты. Я адкруціў трубку ад астатняй часткі шыйкі, каб палегчыць працэс.

Я пачаў зразаць кавалкі корка нажом, намагаючыся не падрапаць саму трубку.

Калі корак быў зняты, пад ім я заўважыў пляму зялёнага налёту. Гэта вымусіла мяне зладзіць яшчэ адну ванну з воцатнай кіслатой і прамыўку, на гэты раз — для самой трубкі. Рэшткі бруду я зачысціў нажом.

Даўжыня зоны пад корак складала 28 мм, плюс 3 мм металічнага кольца, якое выступала на канцы. Ніжняя акружнасць была прыкладна 57 мм, верхняя — 49 мм. Калі б я паспрабаваў абгарнуць вакол шыйкі прамавугольнік, ён бы лёг крыва, бо трубка мае форму конусу. Каб пазбегнуць гэтага, я выкарыстаў гэтыя тры вымярэнні, каб вылічыць радыус акружнасці, якая ўтварае гэты конус. Атрымалася прыкладна 196 мм.
Выкарыстоўваючы самаробны цыркуль, я акрэсліў дугу, па якой трэба было рэзаць. Я таксама зрабіў зрэз на краі ў кірунку да цэнтра акружнасці, каб пры абгортванні шво ішло па простай лініі да самага верху трубкі, і зашкурыў гэты край.



Я нанёс кантактны клей і на корак, і на трубку шыйкі і пакінуў яго падсыхаць на 15 хвілін. Пасля гэтага я абгарнуў корак вакол трубкі, адрэзаў лішак і зашкурыў яго да стану, пакуль муштук не пачаў шчыльна садзіцца на верхнюю трэць.



Я вышмараваў яго смазкай для корка і далучыў трубку назад да шыйкі.

Дзякуй Стывену Ховарду (Stephen Howard) за напісанне дапаможніка па замене корка на шыйцы.